Over verbinding, herinneringen en de richting die je kiest
December is een maand vol verplichtingen. Het kan voelen alsof je wordt geleefd, rennend van hot naar her, terwijl er nauwelijks tijd overblijft voor jezelf.
Tegelijkertijd is het ook de maand waarin we vaker samen aan tafel zitten, elkaar opzoeken en verbinding voelen. Een maand van saamhorigheid. Van herinneringen maken met de mensen die ertoe doen.
Na mijn scheiding realiseerde ik me nog sterker hoe belangrijk het contact met mijn kinderen voor me is. Dat ik actief herinneringen wil maken door bewust ervaringen met hen op te doen. Want wat je achterlaat weet je nooit precies. Hoe word je herinnerd als je er niet meer bent? En (misschien nog belangrijker) wat kun je daar nú al in doen?
Gedeelde ervaringen
De psychologie laat zien dat emotionele momenten sterker worden opgeslagen als we ze delen met iemand die belangrijk voor ons is.
Emoties werken als een echo: wanneer we terugkijken, napraten of elkaar aankijken, maakt die echo dezelfde beweging in ons lichaam. Zo ontstaat het verhaal dat we later herinneren.
Die momenten hoeven niet groots of perfect te zijn.
Het gaat om het ervaren van verbinding.
Dat kan al in een wandeling, een concert, een avond samen koken.
Ik kies er bewust voor om herinneringen actief te maken, niet te wachten tot ze vanzelf ontstaan. Dat vraagt om sturen, plannen en keuzes maken. Want anders blijf je ongemerkt ronddraaien in het hamsterwiel van dingen die “moeten”. Uiteindelijk raakt dit ook aan wat voor jou betekenisvol is, zoals bij Zingeving.
De sporen die we doorgeven
Thuis
Herinneringen vormen het fundament van hoe kinderen (en volwassenen) zich verbinden.
Ons brein slaat ervaringen die gedeeld, beleefd en herhaald worden sterker op.
Juist die momenten worden later de veiligheid, humor, warmte en richting in een volwassen leven.
In relaties
Samen beleven maakt dat je elkaar beter ziet.
Als volwassenen nemen we vaak aan dat verbinding vanzelf ontstaat, maar dat gebeurt alleen wanneer we de relatie voeden.
Niet voor niets is het spreekwoord: liefde is een werkwoord.
In werk en maatschappij
Ook in ons werk en in de samenleving laten we iets achter.
Hoe we samenwerken, wat we bijdragen en hoe we met tijd, energie en grenzen omgaan, bepaalt hoe we worden herinnerd, als collega, als leider, als mens.
In een wereld die steeds sneller draait en waarin ‘meer’ de norm lijkt te zijn, is het een uitdaging om je eigenheid te bewaren. En aan hoeveel je geneigd bent te dragen voor anderen, zoals bij Verantwoordelijkheid loslaten.
Mensen onthouden uiteindelijk niet hoe druk je was, maar hoe aanwezig je was.
Betekenis als kompas
Betekenis is geen zweverig woord. Het is een kompas, een innerlijke richtingaanwijzer die je laat zien:
Dit is wat ertoe doet.
Dit is waar je wilt zijn.
Hier klopt je energie, hier klopt je hart.
Veel mensen voelen dat kompas wel, maar leven er niet naar. Niet omdat ze niet durven, maar omdat ze denken dat het pas kan “als de rust er weer is”.
Maar zo werkt het niet. Rust ontstaat niet door wachten, rust ontstaat door kiezen.
Niet eerst wachten tot alles klopt om dan te leven zoals je wilt.
Maar keuzes maken die passen bij het leven dat je wilt, zodat het steeds meer gaat kloppen.
Elke keuze om aanwezig te zijn bij iemand van wie je houdt,
elke keuze om een herinnering te maken,
elke keuze om betekenis boven drukte te zetten,
is een keuze richting een leven dat klopt.
Wat laat je achter
Deze maand zit vol eisen en verwachtingen.
Maar ook vol natuurlijke openingen:
-
we zijn vaker samen
-
er is meer reflectie
-
we blikken terug én vooruit
-
de behoefte aan warmte en contact is groter
-
routines verschuiven, waardoor nieuwe rituelen kunnen ontstaan
Juist daarom is december een goede maand om opnieuw te kiezen wat je wilt doorgeven, thuis, in relaties, op je werk, in je leven.
Stel jezelf deze vraag:
Wat is één herinnering die jij bewust wilt maken voor iemand die je lief is?
Mijn uitnodiging voor jou
Als je merkt dat je te veel op automatische piloot bent gaan leven…
als je verlangt naar dieper contact, rust, betekenis en richting…
weet dan dat er altijd ruimte is.
Ruimte om te onderzoeken wat je wilt laten zien, wat je wilt nalaten en hoe je wilt leven.
Ik bied een gratis gesprek aan dat niet voelt als een intake, maar als een richtingaanwijzer.
Een moment om stil te staan bij wat (of welk gevoel) jij wilt nalaten, en hoe je dat concreet vorm kunt geven.