Je bent vaak strenger voor jezelf dan voor ieder ander.
Je ziet wat beter kon. Wat anders had gemoeten. Wat je “weer” niet goed hebt gedaan. En voor je het weet, zit je midden in een gesprek met jezelf waar je nooit iemand anders zo in zou toespreken. Herkenbaar?
Dat heeft alles te maken met compassie. Of eigenlijk: het gebrek eraan richting jezelf.
Waarom zijn we zo hard voor onszelf?
Wat is compassie eigenlijk?
Als je het woord uit elkaar haalt, krijg je com-passie, oftewel met passie.
Mededogen is een ander woord dat hiervoor gebruikt wordt.
Compassie is kijken naar een persoon of situatie met liefde en begrip, zonder oordeel.
Dat lukt ons vaak prima bij anderen. Maar zodra het over onszelf gaat, veranderen de regels. Dan ligt de lat hoger. Veel hoger. Waarom eigenlijk?
Vaak zit daar meer onder dan alleen “te kritisch zijn”. Veel mensen die streng zijn voor zichzelf, voelen zich bijvoorbeeld ook snel verantwoordelijk voor hoe het met anderen gaat.
Compassie voor jezelf
Wanneer je met (meer) compassie naar jezelf kijkt, ontstaat er ruimte. Ruimte om te erkennen wat er is. Zonder het meteen te willen fixen. Zelf-acceptatie dus.
En nee, dat betekent niet dat je stil blijft staan. Maar verandering begint niet bij afwijzing. Het begint bij erkennen.
3 manieren om dat te oefenen
1. Schrijf een brief aan jezelf
Alsof je schrijft aan iemand die je dierbaar is. Milder. Begripvoller.
Zonder die harde ondertoon. Grote kans dat je woorden dan ineens anders klinken.
2. Train je aandacht op het positieve
Schrijf dagelijks drie dingen op die goed gingen. Klein is goed genoeg.
Je brein is namelijk van nature meer gericht op wat er misgaat. Daarom helpt dit om dat beeld weer wat in balans te brengen.
3. Maak zelfcompassie tastbaar
Via muziek bijvoorbeeld.
Luister naar liedjes die je raken en hoor ze eens alsof ze over jou gaan.
Laat het binnenkomen. Ook dat mag.
Hoe vaker je dit doet, hoe minder vanzelfsprekend die innerlijke criticus wordt.
En hoe normaler het wordt om anders naar jezelf te kijken. Niet perfect maar menselijk.
Met al jouw kanten. Ook die kanten van jezelf die je minder fraai vindt.
En merk je dat je jezelf onderweg vaak kwijtraakt in contact met anderen? Dan is mijn blog grenzen aangeven misschien ook herkenbaar voor je.