We hebben allemaal al van jongs af aan verwachtingen gevormd over wat er gebeurt als we iets proberen. Als je vaak hoorde dat je meer je best moest doen, dat je sneller moest zijn, of dat je anders moest zijn, dan gaat dat ergens samensmelten tot een onzichtbare maatlat in je hoofd.
Verwachtingen
Die verwachtingen sturen je al voordat je het doorhebt. Je gaat pas in beweging als je brein eerst een inschatting maakt: gaat dit lukken? En nog belangrijker: wat gebeurt er als het misgaat?
Als de voorspelling luidt:
- falen → oordeel
- niet voldoen → afwijzing
- opnieuw proberen → stress
dan is de automatische reactie: handrem aan. Wat we dan “geen motivatie hebben” noemen, is in werkelijkheid een biologische beslissing om schade te beperken. Dat zie je ook terug in Uitstelgedrag, waar diezelfde spanning vaak meespeelt.
Motivatie
Motivatie is geen energiebron die je altijd kunt aanboren. Het is een reactie op verwachtingen die je lichaam en brein hebben opgebouwd. Wanneer deze verwachtingen zeggen: “dit is veilig genoeg”, dan ontstaat er ruimte voor beweging, voor doen, handelen.
Veiligheid
Wanneer er veiligheid ervaren wordt, is er ook:
– geen onnatuurlijke druk op falen
– ruimte om te experimenteren
– ontspanning rond wat het betekent om te proberen
Je verwachting en je motivatie zijn onafscheidelijk. Hoe je verwachtingen gevormd zijn (vanuit school, systemen, je omgeving) bepaalt of je zenuwstelsel jou de ruimte geeft om te bewegen. Wanneer het veiliger voelt, wordt ook duidelijker wat voor jou klopt, bij je Innerlijk kompas.
En jij?
Wanneer veiligheid de voedingsbodem is voor motivatie, dan is de eerste stap niet harder duwen, maar inzicht krijgen over wat jouw systeem echt nodig heeft om in beweging te durven komen.
Wil je ontdekken wat jouw verwachtingen zijn? Jouw (on)bewuste overtuigingen? De dingen die je eigenlijk al weet, maar waar je systeem nog geen groen licht voor geeft? Daarin is altijd informatie te vinden.